Quarantaine in beeld | @marjanslinger (BE)

comments 2

Mijn fascinatie voor het in quarantaine zitten, neemt met de dag toe. Vol bewondering en soms lichte jaloezie laat ik (@elianeroest) mij verleiden door de vele foto’s op Instagram die zoals altijd een perfect beeld lijken te schetsen. Dit maakte mij nieuwsgierig naar hoe anderen de quarantaine ervaren. Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg aan een aantal mensen om een kijkje in hun quarantaine leven. Zelfde vragen, verschillende setting, ander beeld.

Introductie: Ik ben Marjan, 65 jaar, ben Nederlandse maart woon met mijn partner in België, 7 km van Maastricht. Ik heb een dochter die in Maastricht woont en ik heb drie zonen die in de randstad wonen. Toen Corona uitbrak in Nederland waren wij in Azië aan het rondreizen, daarom zag ik mijn kinderen eind januari voor het laatst. Ons verblijf in Thailand en onze terugreis werden sterk beïnvloed door de Corona ontwikkelingen en berichten van onze kinderen en vrienden. Sommigen raadden ons aan daar te blijven, anderen vonden dat we direct moesten terug komen. Dat laatste was nog niet niet zo eenvoudig omdat alle reizigers van de wereld terug wilden en gingen reizen. We maakten een complete uittocht en leegloop mee. Eerst vertrokken alle Denen en Noren, zij kregen een sms van hun regering om onmiddellijk terug te keren. Wij meldden ons aan bij de Nederlandse en Belgische ambassades, we staan dus op 2 lijsten, maar we kregen nooit een bericht terug, ook konden we ons nergens “thuis” melden.

Het was niet fijn op de overvolle bootjes en vliegvelden en helemaal niet om in een vol vliegtuig te zitten. Er was in Thailand behalve wat desinfectans op tafeltjes in sommige restaurantjes nog niks aan maatregelen getroffen, dit was rond 20 maart. Uiteindelijk kwamen we met de laatste vlucht aan op een verlaten Brussel, op de dag dat het vliegveld sloot. Ik had mijn dochter gevraagd om onze ijskast te vullen. Dat had ze gelukkig op tijd gedaan, toen het nog mocht. Wij moesten na thuiskomst 2 weken in volledige quarantaine. Ik was heel blij toen die om waren en we dus niet onderweg besmet bleken.

HOE EN WAAR ZIT JIJ IN QUARANTAINE?

Gelukkig is het sindsdien prachtig weer en hebben we een tuin die in het voorjaar veel werk vraagt, dat is heerlijk. Dan heb ik een (weliswaar hele oude) hond, daar wandel ik ieder dag mee. Ik fiets in deze prachtige omgeving, ik lees, ik doe elke dag een Spaanse les, ik maak online een fotoboek, ik naai een jurk, ik haak een kadootje, ik kijk eens in de kast naar al die kookboeken en ik kook iets lekkers. Het zijn de normale dingen die pensionado’s doen. Toch komt er soms minder uit mijn handen dan in een normale tijd als ik minder tijd heb en meer druk op me staat.

Bij ons in het buurtje spreek ik bijna niemand, de Belgen zijn sowieso minder kletserig, maar ze zijn ook angstiger en gehoorzamer. Als ik eraan kom met de hond duiken ze de bosjes in. Ik vind het best eenzaam.
Mijn sociale contacten heb ik normaliter in Maastricht, film, sport, vereniging, vrienden.
De kinderen en familie in Haarlem en Utrecht.

Wie zie jij nog?

Ik zie mijn dochter uit Maastricht bij de grens, we zitten op een bankje, ieder aan een uiteinde en kletsen een uurtje. We brengen iets gezelligs voor elkaar mee. Dat doet ons goed. Ik zie dat het goed met haar gaat. Ze houdt de moed erin, ze werkt voor een evenementen bedrijf, dat staat nu stil.
Één keer fietste ze door en zat bij ons in de tuin, even haar vader zien die in een risicogroep zit en heel goed op moet passen, toen werd me door de Belgische buurvrouw gevraagd of zij wel een attest had. Dat gaf me een verdrietig gevoel .
Er is toch ook nog zoiets als eigen verantwoording en een andere kant van welbevinden?

Eergisteren kwam ik bij de grens en toen was er achter de betonnen afzetting die er al stond een hoog hek neergezet.
Dat voelt echt niet fijn. Toen ik de afgelopen weken op het bankje zat zag ik van alles gebeuren daar bij de grens. Er stopt een Nederlandse auto aan de ene kant, daarna aan de Belgische kant een auto of fiets…of andersom. Ik zie dat er pannen soep, zakken wasgoed, schalen lasagne over en weer gaan. De mensen vertellen: de een kookt al jaren voor een zieke oma aan de andere kant , de ander spuit insuline bij haar broer, de volgende doet tuinonderhoud. Normaal grensverkeer. Door dat hoge hek kan dat allemaal nu niet meer. Hoe moet dat nu met die insuline denk ik en die zieke oma, wie kookt er nu voor haar?
Nu zitten mijn dochter en ik ieder aan een kant. Maar dat mag ook niet, als je gaat fietsen, mag je maar 5 minuten afstappen. Er zijn af en toe controleurs. Ze gedragen zich macho. 200 meter verder is de doorgaande weg naar Maastricht daar staat continu politie.

Waar haal jij nu je inspiratie vandaan?

Op Instagram, werk van fotografen zoals de Corona wandelingen van Stepan Vanfleteren en tuinliefhebbers en in mijn eigen boekenkast, ik lees de tuinboeken en kijk in kookboeken. Er is zoveel dat ik nog nooit gekookt heb.

Wie zie jij nog en hoe werkt dat?

Mijn dochter (zie boven) en een vriendin die me haar Nederlandse krant geeft door het hek. Gister ben ik naar een Belgische kennis gefietst en heb ik even in haar tuin gezeten. Zij werkt in een ziekenhuis, ze is negatief getest, dus nu durfden we dat .

quarantaine-in-beeld-marjanslinger

Wat ga jij nooit meer vergeten uit deze periode?

Als de grens eenmaal weer open gaat zal ik altijd aan terug denken aan deze versperring.

Hoe zorg jij ervoor dat de muren niet op je af komen?

Zie boven….tuinieren, wandelen, fietsen, hobby-en, huiswerk maken voor Spaanse les.
We zijn al gewend op onze leeftijd om bezig te zijn. Ik zou nog lezingen online kunnen volgen, balletten van het NB kunnen bekijken, films downloaden etc etc. Maar ik heb genoeg aan de dingen die ik normaal doe, ik mis alleen de sociale context.

quarantaine-in-beeld-marjanslinger

Als de maatregelen ophouden, wat is het allereerste wat je gaat doen?

Zodra de grens open gaat, bloemen kopen in mijn favoriete winkeltje in Maastricht.
En ik stap in de auto of ga met de trein gauw naar de jongens in de randstad en mijn oude vriendinnen daar. En de baby bewonderen van mijn nichtje in Amsterdam die vorige maand geboren werd.

Jouw persoonlijke tip of trick?

Ik geniet wel erg van alle mooie initiatieven die ontstaan in deze tijd en alle lieve dingen. Ik kijk graag op Instagram en ik ben wel leuke dingen gaan maken door te kijken naar tutorials, zoals Molly-on-blockprinting !
Ik luister veel naar muziek afhankelijk van mijn stemming, dat maakt blij of is troostend.

NOG MEER QUARANTAINE VERHALEN?

Posted by

Instagrambloggers.nl is het online platform achter het Instagram-account van @elianeroest. Eliane woont in Amsterdam met haar vriend Daan en dochter Brune van 9. Ze is altijd op zoek naar de meest Instagrammable plekken in Europa. Ze deelt haar verhaal op Instagrambloggers.nl, waar ze ook een team van enthousiaste gastbloggers leidt.

2 Comments

    Geef een reactie