Een weekend offline in cabin LOOF en Haspengouw (BE)

comments 4
offline-bijkomen-loof-cabin

“Geen wifi???” Drie paar ogen kijken me verschrikt aan. Ik heb mijn mannen zojuist verteld dat LOOF bewust niet voorziet in wifi. Het huis op palen midden in de natuur, is bedoeld als een plek om te vertragen en even los te koppelen van de dagelijkse drukte, zo staat er op de website. En laten we daar nou net aan toe zijn. Al erkent niet iedereen in het gezin dat direct.

We vertrekken te laat door uitgelopen vergaderingen. Sterker nog, de auto is zelfs ná vertrek nog een mobiele vergaderruimte. Mijn man bespreekt onderweg uitgebreid de offertes voor een klant met een collega. Dat de verbinding verbreekt zodra we de grens met België passeren, zie ik als een boodschap. In de achterbak ligt een koffer met laarzen, spelletjes en boeken. We zijn klaar voor puur genieten en herladen in LOOF.

loff-cabin-donker

In het pikkedonker arriveren we in een nogal onherbergzaam gebied in de streek Haspengouw, slechts 5 kwartier verwijderd van onze woonplaats in Noord-Brabant. We twijfelen of we goed zitten, maar Ine, de eigenaresse van het huis, heeft me al in haar mail verzekerd dat we bij twijfel júist door moeten rijden. Nadat we een laatste best steile heuvel overkomen staat Ine ons op te wachten. Onze eerste reactie: “Wow, wat een betoverende plek.” Een pad met staptegels van boomstammen, verlicht door tientallen lampjes, wijst ons de weg naar boven, naar het huis. Het is net alsof we een sprookjesboek binnenwandelen en kijken verwonderd om ons heen.

loff-cabin-donker

Warm ontvangst bij LOOF

Na een allerhartelijkste ontvangst van decorbouwer Maarten en setdresser Ine installeren we ons in LOOF. Het door hen zelf gebouwde huis, waarvoor respect, voelt meteen als een warm thuis. Een thuis waar alles klopt: meubels, materialen, styling en kleuren zijn allen in perfecte harmonie met elkaar en met de natuurlijke omgeving. Achter een strakke kastenwand zitten niet alleen kasten maar tot onze verrassing ook de badkamer en een slaapkamer verscholen. De Japanse schuifdeuren, die het woongedeelte van de slaapkamer scheiden, verleiden tot een schimmenspel. In mijn eigen huis hou ik van licht, wit en fris pastel. Hier kalmeren de warme verzadigder donkerder kleuren en de zachte natuurlijke materialen mij meteen.

slaapkamer-loof-cabin

LOOF is een ecologisch huis en aan werkelijk elk detail is gedacht. Zo liggen er op allerlei plekken boeken met als thema onthaasten. De kachel is al voor ons aangemaakt en verspreid een heerlijke houtgeur. Omdat het water uit de kraan niet drinkbaar is, staan er flessen en een tap met water voor ons klaar. Op tafel vinden we een fles biologische wijn met nootjes. De shampoo en de zeep in de douche is eveneens biologisch. Je voelt op deze plek de liefde en zorg voor de natuur en onze wereld, zonder dat het ons aan luxe ontbreekt.

loof-cabin-vakantiehuis-natuur

Tijdens het late avondmaal kletsen de kinderen er op los en horen we dingen die wij thuis nooit horen. Wat ‘offline’ zijn met je gezin kan doen! We spelen gezelschapsspelletjes en scharen ons daarna rond de houtkachel. Lekker staren naar de dansende vlammen. We doen een poging een VHS te bekijken (want geen Netflix) maar al snel vallen ‘onze luiken’ dicht. Totale ontspanning en vermoeidheid overvalt ons. Om 22.00 uur gaat het licht uit en horen we de geheimzinnige roep van bosuilen in het ons omringende bos.

De volgende ochtend ontwaken we weer door het gekraai van hanen. Wanneer we de gordijnen openen kijken we vanuit de master bedroom uit op de toppen van de bomen in de vurigste herfstkleuren. Onze jongens ontwaken aan de achterkant van het huis, met zicht op de weilanden. Prettiger wakker worden bestaat niet. Het begin van een top weekendje erop uit.

uitzicht-slaapkamer-onthaasten-loof-cabin

Wat te doen in de omgeving van LOOF Cabin?

Wandeling door natuur: Kluizenaarsroute

We besluiten zaterdagochtend de kluizenaarsroute te gaan wandelen. Een wandelroute die vanaf het huis binnen een kwartier te bereiken is en afwisselend door holle wegen, wijngaarden en velden met de fantasie prikkelende ‘bollekesbomen’ voert. ‘Bollekesbomen’, zo dopen we de bomen met bollen in de takken. Wanneer we later die dag googelen om te achterhalen wat voor bomen het zijn, blijken het allerlei soorten bomen te zijn die op kalkrijke grond staan. De bollen worden gevormd door maretak (mistletoe), die zich als halfparasiet vestigt in de bomen. Weer wat geleerd en leuk om te ontdekken zo vlak voor Kerst, wanneer je elkaar straffeloos mag kussen onder maretak. Op ons pad zien we kapelletjes en Mariabeelden. We passeren de Kluis van Vrijhern. Een vakwerkgebouw uit de 17e eeuw waar kluizenaar Jacobus van den Brouck onderwijs gaf aan arme kinderen. We begrijpen waarom de streek Haspengouw bekend staat om haar bloesem want we zien tal van fruitboomgaarden. De kluizenaarsroute is een afwisselende wandeling die ons Haspengouw in volle glorie laat zien. Wat zal het er ook mooi zijn in de lente, wanneer de fruitbomen in bloei staan! Mooie reden om nog eens terug te keren.

Doorkijkkerkje ‘Reading between the lines’ in Borgloon

In de middag maken mijn mannen plaats voor een goede vriendin. Sportverplichtingen roepen. Maar in nog geen dag tijd zijn zij heerlijk tot rust gekomen. Ik vervolg mijn ontdekkingstocht met mijn vriendin en ga op weg naar het doorkijkkerkje (‘Reading between the lines’) bij Borgloon, op een steenworp afstand van LOOF. Het doorkijkkerkje (een heuse Instagram hotspot!) stond al lang op mijn fotografie bucketlist. Het is door het Belgisch architectenduo Gijs Van Vaerenbergh ontworpen en maakt deel uit van het PIT project. Een project waarbij verschillende architecten zorgden voor kunst in de open ruimtes van Borgloon. Het kerkje is 10 meter hoog en bestaat uit 100 op elkaar gestapelde staalplaten. Afhankelijk van waar je staat en vanaf welke hoogte je ernaar kijkt kun je door het kunstwerk heenkijken of zie je juist een massief geheel. Ten westen van het kerkje ligt een heuvelachtig uitgestrekt landschap. Met een beetje geluk kun je dus een mooie zonsondergang door het kerkje bewonderen. Als wij er zijn is het helaas bewolkt. Tot mijn grote frustratie, waar we gelukkig ook weer hartelijk om kunnen lachen, staat de lucht een driekwartier later tóch in brand. Maar ík sta inmiddels tussen de hoge muren van de nabij gelegen abdij Mariënlof. Het goede nieuws is: de abdij is prachtig met haar blauwe luiken en deurtjes en in de tuin schiet ik fijne plaatjes van het lampionplantje met de kleurige lucht als ‘backdrop’. Naast de abdij staat trouwens nog een ander PIT kunstwerk: Untitled #158 van Aeneas Wilder. De ronde constructie met een uitzicht van 360° doet denken aan de gangen van een klooster.

Reading between the lines

Reading between the lines. Foto Simone Wittgen

Brocante markt en begijnhof in Tongeren

Op zondagochtend bezoeken we de grootste antiek- en brocante markt van de Benelux in het nabij gelegen Tongeren. Deze markt wordt elke zondag tussen 7.00 (!) en 13.00 uur aan de Leopoldwal en omgeving gehouden. We kijken onze ogen uit. In werkelijk elke hoek, zowel binnen als buiten, staan antiekhandelaren met hun waar. Van de verwilderde hoofden van etalagepoppen en schilderijen met huilende zigeunerkinderen tot aan retro broches en zilveren soeplepels. Heerlijk om doorheen te struinen. Als je hier niet dat ene brocante voorwerp vindt waar je al tijden naar op zoek bent, dan vind je het nergens. Tussen het antiek zien we ook nog de bollen maretak te koop liggen, die ik de dag ervoor nog in de boomtoppen zag hangen.

brocante markt Tongeren

We ontvluchten de drukte van de markt en lopen door het naastliggende middeleeuwse begijnhof. De met kasseien geplaveide straatjes en schattige begijnhuisjes brengen je in één klap terug in de tijd. Dit is niet voor niets Unesco werelderfgoed.

begijnhof tongeren unesco erfgoed

We sluiten ons bezoek aan Tongeren af met een cappuccino en een ‘smoske’ bij authentiek café ’t Poorthuis. ‘Smoske’ is de Vlaamse naam voor een broodje belegd met kaas, ham, groenten en schijfjes ei en dat moeilijk te eten is zonder te morsen, in het Vlaams ‘smossen’ genoemd. In ’t Poorthuis ontmoeten de Vlamingen elkaar na een rondje brocantemarkt onder het genot van een ‘pintje’.

begijnhof tongeren unesco erfgoed

Street art route in Hasselt

Omdat Hasselt op de terugweg naar huis ligt en we lazen dat er meer dan 60 gevels opgesierd zijn met street art, sluiten we daar ons weekendje weg af. Het toeristisch bureau van Hasselt, startpunt van de wandel- en fietsroute langs de straatkunst, blijkt helaas gesloten. De gratis stadskaart met de route kunnen we dus niet ophalen. Dus zoeken we een aantal street art plekken met hulp van ‘gids’ Google en de lieve hulp van voorbijgangers. We staan er versteld van hoe mooi sommige graffiti werken zijn én hoe lomp sommige bestuurders hun busje parkeren pal voor de schilderingen ;0) Feit is dat troosteloze straten een heuse metamorfose door de straatkunst ondergingen. Doordat we tijdens onze zoektocht het centrum van Hasselt diagonaal doorkruisen, zien we dat het aan mooie winkels en gezellige etablissementen niet ontbreekt. Een volgende keer gaan we hier heen wanneer de winkels geopend zijn.

street-art-hasselt

Ben je net als wij, fan van street-art? Lees dan ook de blogs over Oostende, Breda, Antwerpen Berchem en Gent!

street-art-hasselt

Met een hoofd vol indrukken maar ook uitgerust en voldaan blikken we terug op een super afwisselend weekend in Haspengouw. Het vakantiehuis LOOF bleek de perfecte uitvalsbasis voor een paar dagen natuur en oude en nieuwe cultuur. Maar ik zou me ook zomaar kunnen voorstellen dat je het huis niet uitgaat of het perceel niet verlaat en puur geniet van wat is, in dat kleine paradijsje op aarde.

Lees ook over deze fijne vakantiehuizen:

4 Comments

    Geef een reactie